دو قدم این ورخط

دو قدم این ور خط / احمد پوری . تهران : نشر چشمه . 1386

مژده به آنهایی که احمد پوری را با ترجمه های زیبا و نابش می شناسند و همین طور مژده به آنهایی که رمان فارسی خواندن را دوست دارند و طعم رمان های احمد محمود هنوز زیر دندانشان است .

***

-سفر شما به آینده به نظر من زیاد عجیب نیست . چون هر کسی عمری بیشتر از حد معمول داشته باشد و جوانی ظاهری اش را حفظ کند ، می تواند به راحتی بگوید به آینده سفر داشته است . به نظر من سفر به گذشته عجیب است.

- فرق نمی کند . هر دو جا به جایی در خط مستقیم زمان است . پشت هر دو کنجکاوی و ضرورت مهمی خوابیده است .

***

- می خندد و می گوید ( حالا چطور شد که تو این قدر به آخماتووا علاقه مند شدی ؟ ))

می گویم که در حال ترجمه شعرهایش هستم.

به شوخی می گوید ( اگر قرار باشد برای هر شاعری که می خواهی شعرش را ترجمه کنی این همه راه را سفر کنی، آن وقت باید مارکوپولو باشی تا چند کتاب ترجمه در بیاوری! ))

***

- چه جان هایی فدا شدند ! چه مردان و زنانی به خون خودشان غلتیدند!این ها را کسی نمی داند. این است که دارم خاطراتم را می نویسم .هرچه یادم بوده نوشته ام .